Ülkemiz ilk yıllarında sanayiye büyük önem vermiş olsa da mevcut iktidar var olan sanayiyi bitirmek için her şeyi yaptı. Fabrikalar satıldı, üretim kültürü dağıtıldı, mühendislik itibarsızlaştırıldı. Bugün geldiğimiz noktada ortada bir sanayi vizyonu yok. Sadece inşaat, ihale ve kısa vadeli rant var.
Dünyada devam eden yapay zeka devriminin önemi sanayi devriminden çok daha büyüktür. Bu bir “yeni sektör” meselesi değil, bu bir uygarlık sıçramasıdır. Kim bu dalgayı yakalarsa dünyayı yönetecek. Kim kaçırırsa bir daha oyuna dönemeyecek.
Ben University of Queensland’de hocayken göreli olarak zayıf bir öğrencimin ürettiği elektrikli otomobil motorunu görünce şunu dedim:
“Bu çocuk bunu yaptıysa herkes yapabilir.”
Çünkü mesele zeka değil. Mesele sistem, disiplin, yön ve ciddiyet. O çocuk dahi değildi. Ama doğru ortamdaydı, doğru yönlendirilmişti, ciddiye alınıyordu.
Evet, eğitim sistemimiz felaket.
Evet, üniversitelerimiz zayıf.
Ama bu bir kader değil. Bu bir tercih sonucu oluşmuş bir çöküştür. Ve tercihler değişirse
sonuçlar da değişir.
Kendimizi geliştirip Batı’ya ayak uydurabiliriz. Hatta doğru yapı kurulursa bazı alanlarda
geçebiliriz bile.
Sorun şu: Bizde herkes konuşuyor, kimse inşa etmiyor. Herkes girişimci, kimse mühendis değil.
Herkes startup diyor, kimse altyapı kurmuyor.
Yapay zeka devrimi PowerPoint sunumuyla yakalanmaz.
Tweet atarak yakalanmaz.
Konferanslara gidip fotoğraf paylaşarak yakalanmaz.
Bu iş kodla olur, matematikle olur, sistem tasarımıyla olur, yıllar süren disiplinli çalışmayla olur.
Devlet hâlâ betona yatırım yapıyor.
Hâlâ arsa, ihale, AVM, yol, köprü kafasında.
Oysa 21. yüzyılın köprüsü veri merkezidir.
Otoyolu fiber altyapıdır.
Fabrikası GPU kümesidir.
Biz sanayiyi öldürdük, şimdi de dijital sanayiyi kurma şansımızı heba ediyoruz.
“Üniversiteler zayıf” diye ağlamak yerine kendi okulumuzu kurmak zorundayız.
Kendi müfredatımızı, kendi laboratuvarlarımızı, kendi genç mühendis havuzumuzu oluşturmak
zorundayız.
Harvard bizi kurtarmayacak.
Stanford gelip Ankara’da şube açmayacak.
Google burada bir AR-GE merkezi açınca ülke kalkınmıyor.
O merkezde çalışan üç Türk dışında kimseye faydası yok.
Bu ülkenin zeki insanı var.
Bu ülkenin çalışkan insanı var.
Bu ülkenin potansiyeli var.
Ama bu ülkenin vizyonu yok.
Ve vizyon yukarıdan gelmeyince aşağıdan zorla inşa edilir.
Yapay zeka devrimini kaçırırsak, bir daha “biz de yaparız” deme hakkımız kalmaz.
O zaman gerçekten üçüncü dünya oluruz.
Sadece ekonomik olarak değil, zihinsel olarak da.
Bu iş romantizm işi değil.
Bu iş milliyetçilik işi de değil.
Bu iş hayatta kalma işi.
Ya bu devrimin öznesi oluruz,
ya da nesnesi.
Arada üçüncü bir seçenek yok.
Arda Akgür
CTO, Arc Corp
Arda Argür
Toplumsal analizleri ve özgün bakış açısıyla ajansımızın vizyoner kalemlerinden biri.
Tüm Makaleleri Görüntüle