(Güney Azərbaycan şairi Rəsul Əlizadəyə)
İki qolumdan tuturlar...
Anladınız kimlərdir?
Anlamazsınız, əgər görməmisinizsə
Gecə yarısı toyuq hininə girən
hiyləgər tülkü kimi
gecədən keçmiş
türk evinə qapı döymədən
oğru kimi soxulub evin ortasında peyda olan
bütün varlığı ilə sənə hakimliyini həyəsızcasına
üzünə hırıldayaraq sübut edən
xomeynizmin burnundan
hop edib qarşıma düşmüş
molla gizlin polisiydı
birbaşa yataq otağımda zühur edən.
Hoppanıb dik atılıram,
Saq-sol qoluma girib çəkirlər qapıya doğru,
Başımı geri döndərirəm,
oğlum gülümsəməyində israrlı...
Əl edir arxamca toppuş əlləriylə,
Hərəkətsizliyim dondurur gülüşünü
Əli havada qalır başının üstə!
Ona cavab verəsi əlimi...
Ah, körpəcəm, anlamaz ki,
Atasının zindan həyatı
Əllərindən başladı...
Yad dildə azadlıq nəğməsi
Çeçen mücahidi
azadlıq nəğməsi oxuyur
rus dilində!
Düşünürəm, görəsən, neçə kilometr qalıb
mücahidin azadlığa çatmasına?
Çaşma dostum,
bu bir riyazi məsəl deyil...
At əlindəki kilometr sayğacını!
Boş əlinlə dur bu yolun
başlanğıc nöqtəsində
Bax irəli, lap irəli,
sil eynəyindəki dumanı, tozu.
Yaxşı bax gedən mucahidin addımlarına.
Təyin et onun sürətin
öz içindəki haqqın
Mütləq ölçüsüylə!..
Yalnız onda hesablaya bilərsən
mücahidin mənzilinə çatacaq
O müqəddəs nöqtəni!..
.....
Mücahid yerində addımlayırdı
durduğu dairə içində...
Eluca Atali
Toplumsal analizleri ve özgün bakış açısıyla ajansımızın vizyoner kalemlerinden biri.
Tüm Makaleleri Görüntüle