Dijital Denetim Olmadan Sağlıklı Bir Sistem Mümkün mü?

Bir önceki yazımda, sağlık sektöründe dijital denetimin neden artık ertelenemeyecek bir ihtiyaç haline geldiğinden söz etmiştim. Gelen geri bildirimler de gösterdi ki, bu konu yalnızca sektör profesyonellerinin değil, sahada birebir karşılık bulan herkesin gündeminde.

Bugün sağlık alanında mevzuat eksikliğinden söz etmek haksızlık olur. Yönetmelikler var, yetkilendirmeler var, denetim tanımları var. Ancak sahaya indiğimizde, bu düzenlemelerin her zaman aynı ölçüde etkili olmadığını da görüyoruz. İşte asıl mesele tam da burada başlıyor.

Sorun çoğu zaman kuralın olmaması değil, kuralın ne kadar izlenebildiği ile ilgili.

Yetkisiz satış noktaları, kayıt dışı ürünler ya da denetimi zor dağıtım zincirleri; sistemin tamamen işlemediğini değil, takibinin zayıfladığını gösteriyor. Bu noktada dijital denetim, yeni bir yük değil; süreci destekleyen ve sadeleştiren bir araç olarak karşımıza çıkıyor.

Dijital denetim denildiğinde akla yalnızca teknik sistemler gelmemeli. Burada asıl önemli olan, sürecin şeffaf ve izlenebilir hale gelmesi. Bir ürünün nereden gelip nereye gittiğinin bilinmesi, denetimin kişisel değerlendirmelerden çok veriye dayanması; hem sektör paydaşlarını hem de hastayı koruyan bir denge oluşturuyor.

Denetimi tamamen insan inisiyatifine bırakan yapılarda, iyi niyetli çabalara rağmen aksamalar yaşanabiliyor. Dijital araçlar, insan faktörünü ortadan kaldırmak için değil; tam tersine, onu desteklemek ve yükünü azaltmak için var. Böylece denetim daha tutarlı, daha sürdürülebilir bir zemine oturuyor.

Zaman zaman bu sistemlerin maliyetinden söz ediliyor. Oysa uzun vadede asıl maliyet; güven kaybı, kayıt dışılık ve sektör itibarının zedelenmesiyle ortaya çıkıyor. Dijital denetim, bu riskleri azaltan ve sistemi koruyan bir yapı sunuyor.

Bu yazı dizisinin ikinci bölümünde vardığımız nokta aslında oldukça açık:

Denetimin güçlendiği her yerde güven artıyor. Güvenin olduğu yerde ise sistem daha sağlıklı ilerliyor.

Bir sonraki yazıda, dijital denetimin sağlık turizmi ve uluslararası hasta güveni açısından neden giderek daha kritik hale geldiğini ele alacağım. Çünkü bu konu artık yalnızca iç düzenlemelerle sınırlı değil; ülkenin sektörel itibarıyla da doğrudan ilişkili.